Campusrun (10mei), Lentejogging (12 mei) en stratenloop Averbode (17 mei) -- Verslag Jelle Bertels

Eindelijk schrijf ik nog eens over de afgelopen loopgebeurtenissen. Er is ondertussen weer heel wat te vertellen. Ik begin bij vorige week donderdag.

Donderdag 10/05/2012 Campusrun
Een jaarlijkse afspraak op de universiteit van Diepenbeek voor de campusrun. Op zich geen hoogvlieger maar wel een leuk parcours voor een snelle training. De vorige editie had ik al gewonnen en ook dit jaar hoopte ik op de overwinning. Dit jaar had ik Jean en Hilde ook meegenomen om er stevig in te beuken. Om 18h15 stipt gaat het startschot en lopen we richting Diepenbeek langs de Demer om er door het bos terug te keren richting campus en zo door te steken naar Hasselt centrum voor de finish in het Kapermolenpark. Ik geef er meteen een goeie lap op. Ik merk al gauw dat er niemand is die volgt en ik loop tegen een stevig tempo mijn 10km uit. Zoals verwacht finishte ik eerste. Ook Hilde komt als eerste vrouw over de finish. Bij de aankomst merkte ik al gauw dat het warme laffe weer ook zijn tol eist bij sommigen. Een loper wordt nog op de brancard afgevoerd! Samen met Brian Vandenbossche (winnaar van de 3km, en uitstekend piste loper) brei ik nog wat kilometers aan mijn training om zo te eindigen met een anderhalf uur durende training.

Zaterdag 12/05/2012 Lentejogging
twee dagen later sta ik alweer aan een startstreep wachtend op het schot! Dit maal in Zonhoven, thuishaven van ons team en de meeste van onze sponsoren. Rik drukt me nog even op het hart dat ik moet winnen! De reputatie van ons team moet hoog gehouden worden in ons eigen dorp. Aangezien ik ook hier het vorige jaar gewonnen had dacht ik dat hier ook nog eens op mijn sokken te winnen. Niets was minder waar. Enkele geduchte tegenstanders waren van verdere oorden afgezakt naar Zonhoven om er een echte competitie van te maken. We openen goed, een halve ronde over de piste en wijken
daarna uit over aangename finse piste van de Basvelden om dan via de acheruitgang de straat op te racen. Ik kijk nog even naar Rik om te vragen wat
er aan de hand is, we zitten in een groepje van 4 waarvan ik niet één enkele atleet herkende, (zie dat het toch handig is om je tegenstanders te kennen) laat staan wist waartoe ze in staat waren. Ik zette het dus letterlijk op een lopen. In ronde een deed ik al het kopwerk en liet niemand over komen. eenmaal terug op de basvelden komt Hendrickx van Arac over. Ik laat hem een kilometer het kopwerk doen, maar al gauw beslis ik toch weer over te nemen. Juist voor we terug de weg oplopen voor de tweede ronde, roept Rik van ver "begin nu maar te spelen, doe een paar intervallekes, ge kunt da". Zo gezegd zo gedaan. Ik versnel en al gauw blijven we met twee over om te dueleren. Maar ik blijf de versnellinkskes doen en ook hij legt laatste loodjes op kilometer 10. Zo kan ik toch nog confortabel mijn overwinning binnen rijven! Na de wedstrijd lopen Hilde, Frank Reners (sponsor in voorbereiding voor marathon) nog een rondje uit om dan te genieten van de overwinning.

De dag erop, zondag 13/05 is het interclub voor ADD in Duffel.
Ik sta op voor de 5000meter! Veel valt er niet over te zeggen want blijkbaar is het tijdschema van ADD anders dat van Duffel! Ik mis de start!
Voor zover mijn debuut op de piste, ach denk ik dan: een volgende keer zal ook wel goed zijn! misschien wel in andere kleuren!

En om af te sluiten is er nog vandaag 17/05 Een van mijn favoriete wedstrijden: de abdijentocht.
Dit jaar nog specialer, vorig jaar stond de overwinning al op mijn naam, dus dit jaar moest ik mijn titel verdedigen! Maar enkele snelle atleten waren al geannonceerd op te komen. Ik heb dus toch nog even wat informatie ingewonnen over mijn concurrentie bij trainer en coach Rik. Aangezien Rodrigues Mendez aan de start zou staan, was al snel duidelijk dat de overwinning een hard gevecht zou betekenen. Dat was althans de verwachting.
Om 14h15 kom ik samen met Hanne aan in Averbode, ruim op tijd voor mijn doen dus! Ik vraag onder welke nummer ik ingeschreven ben. De vrouw achter de computer bekijkt me dwaas en zegt dan met een glimlach op haar gezicht: nummer 1! Ah ja, das waar ook! Het blijft toch altijd leuk om met nummer 1 te lopen. De start is met 15 minuten uitgesteld, nog enkele kleine interviewtjes voor de start: ik zeg nog even ik ga snel starten denk ik! Ondertussen blijkt dat de geduchte concurrent het heeft laten afweten, Rodrigues is niet daar! Maar wat met die anderen??? Het startschot gaat en we beginnen aan een 16km langen tocht door bossen en weiden. Ik gooi meteen alles open om mijn snelle start waar te maken. Raar maar waar, niemand loopt in mijn spoor! Oef denk ik, dit gaat echt goed. Ik kijk kilometer per kilometer naar de afgeklokte tijd, ik loop weer alleen en ik moet mijn tempo hoog houden. Niet dezelfde fout maken als op de halve marathon van Utrecht! Elke kilometer moet minstens even snel of sneller. De achterstand van mijn tegenstanders wordt alsmaar groter en al snel is duidelijk dat ik mijn titel kan verdedigen. Ik finish ook hier weer als eerste! Alleen spijtig dat Hanne mijn aankomst heeft moeten missen door de moeilijke verkeersomstandigheden. Ze heeft zelfs het podium niet gezien. Maar de bloemen zijn wel voor haar.

Nu nog hopen dat ik over een dikke week even goed zit op de 20km van Brussel! 

13 Mei 2012 Interclub Duffel (Verslag Hendrikx Jeroen)

Naar jaarlijkse gewoonte stond vandaag de interclub op het programma. Met onze club ADD moesten we in Duffel gaan strijden voor onze plaats in de categorie 2e landelijke. Heel bovenaan eindigen was geen doel met deze jonge ploeg, maar we streden voor het behoud. Ik nam de 1500m voor mijn rekening en zat ook in de ploeg voor de 4*400m.

De 1500m ging van start en het tempo zat er meteen goed in, dit was dankzij een kopstart van Mario Van Waeyenberghe die de hele race met een kleine voorsprong in eerste positie liep. Hierachter vormde er zich een groepje van drie atleten waarin ik constant in tweede positie liep. Na 1000m (2'40") plaatste ik een lichte versnelling maar nét bij het ingaan van de laatste ronde liet ik me toch nog verrassen! Er kwam iemand met een flinke versnelling over en sloeg meteen een kloofje van drie meter. Ik was dus op achtervolgen aangewezen en dit lukte me ook vrij goed. Op 150m van het einde vond ik aansluiting, maar na een spannende eindsprind zij aan zij moest ik de duimen leggen. We eindigden in dezelfde seconde als tweede en derde. Mario Van Waeyenberghe hield nog net een seconde over om met de overwinning te gaan lopen. Nadien was er reden tot vreugde, want mij officiële tijd bleek 3'59"60" te zijn, goed voor een nieuw persoonlijk record én een eerste duik onder de 4' grens.
Na voldoende loslopen stond me dan nog een 400m te wachten. Kort gezegd: tweede loper, als eerste vertrokken en als tweede gewisseld, verzuring tot achter mijn oren, stok niet laten vallen en geen blessure opgelopen. Prima resultaat dus! ;-)

Volgende week loop ik in Kessel Lo de 5000m tijdens het Vlaams kampioenschap, hopelijk mag ik dan ook weer een persoonlijk record verwachten! We gaan er alvast voor! 

Dinsdag 1 mei: Punk Running in de Namen (Verslag Jean Tempels)

Voor het eerst in jaren kies ik sinds lang niet voor de Tungri-run maar iets onbekend. Jelle Bertels heeft er ook zin in en samen met supporters Hanne en Sardo (de hond van Jelle en Hanne) rijden we naar Namen.
In het gehucht Salzinnes is het aan de Foyer st Nicolas al behoorlijk druk. Jelle moet aan de kant springen of hij wordt door de meute kinderen omvergelopen. Het is hier de eerste keer dat deze wedstrijd georganiseerd wordt ,dus niemand kan ons zeggen welk schoeisel we moeten kiezen. Omdat we iedereen met gewone sloffen zien doen we dat dan ook maar. Jelle en ik gaan dan wat op verkenning. We lopen door de steile straatjes in de buurt van de citadel.Op de achtergrond horen we nog het lawaai van de speaker en muziek. Opeens wordt het stil. Ik zeg tegen Jelle dat ze gaan starten alhoewel we nog 10' hebben. We spurten richting start en zien dat iedereen al klaar staat voor het vertrek.We starten met 225 deelnemers. Jelle neemt onmiddellijk de kop Ik start ook snel en de eerste honderden meters loop ik op de 3de plaats. Ik weet dat de eerste klim ruim een km zal duren en hoop boven met een groepje mee te kunnen. Enkele lichtgewichten komen me nu voorbij maar boven ben ik 7de en zet de achtervolging in op het groepje voor de derde plaats. Aan de kop lijkt Jelle het gezelschap te gaan krijgen van checco, (30'30 op 10km en 1'07 op halve marathon) Na 3 km wordt het heel glibberig . Ik neem enkele risico's om het gat nu helemaal te dichten maar ga onderuit. Mijn knie komt op een boomstronk ,en als ik weer rechtkrabbel lukt het niet meer om te
lopen. Hinkend doe ik het traject in omgekeerde volgorde. Veel collega lopers vragen of het gaat. Net voor de afzink naar de finish passeert een mountainbiker gevolgd door Jelle. Ik roep hem toe dat hij 150 meter voorsprong heeft. De overwinning is binnen. Na zijn finish zal onze bergloper nog 10 km extra gaan trainen in functie van een eventuele marathon later op het jaar. Na de gezellige prijsuitreiking in het zonnetje rijden naar Tongeren om te supporteren voor "ons Hilde" Nadien maken we er nog een fijne BBQ avond van. Teamspirit is het sterke punt bij de Punkrunners. 

29 April 2012 PK Alken (Verslag Hendrikx Jeroen)

Traditiegetrouw start mijn zomerseizoen met het Provinciaal kampioenschap op de piste, begrijpen wie begrijpen kan. Uiteraard kan ik nog niet verwachten al topfit te zijn zo in het begin van het seizoen, dus start ik vandaag op een "underdistance" nummer: namelijk de 1500m.
Van bij de start nam ik de groep op sleeptouw en liep ik de eerste 600m een mooi tempo. Omdat ik wat twijfelde aan mijn eigen conditie zo in het begin van het seizoen, liet ik de kop even over aan Rocky Grispen en ik zette me in tweede positie. Het tempo zakte gevoelig en het werd duidelijk dat deze jongens rekenden op hun eindsprint. Na een tragere ronde nam ik opnieuw over om progressief te versnellen en zo gingen we met vier atleten richting de bel voor de laatste ronde. Op 300 meter van het einde begonnen mijn tegenstanders aan hun eindsprint, maar ik wachtte nog even af. In de laatste bocht stond er veel wind tegen en vielen ze precies wat stil, ik zette toen mijn ultieme versnelling in om zo voor de eerste keer Provinciaal kampioen te worden op de 1500m. De eindtijd was jammergenoeg een gevolg van de tactische wedstrijd: 4'09'' maar ik zal zeker nog eens deze afstand lopen deze zomer!

Daarna had ik me nog ingeschreven op de 5000m om Dave naar een mooie tijd te helpen. Een klein uurtje later ging deze wedstrijd van start en de benen voelden al goed gerecupereerd. Ik nam de kopgroep op sleeptouw voor een tempo van 3'05' - 3'10" per kilometer. Na 3,8 kilometer stapte ik uit
de wedtrijd met een heel goed gevoel.

De kop is eraf! Laat de wedstrijden maar komen, ik heb er alvast zin in! 

Zondag 29 april 2012 Provinciaal kampioenschap 5000m Alken. (Verslag Dave Maes)

Na enkele weken van trainingsarbeid stond er vandaag het pk op het programma. Net als vorig jaar koos ik voor te starten in de 5000m. De trainingen gingen goed en met een goed gevoel wou ik starten voor een tijd onder de 16min. Bij aankomst scheen het zonnetje al fijn en kon ik samen met Geert toekijken hoe teamgenoot Jeroen naar een overwinning snelde in de 1500m. Een klein uurtje later was het tijd voor ons. We startte de eerste kilometer in
3’07’’ ruim onder de 16min. Na een tal kilometer kwam er een eerste tempoversnelling en moest ik even lossen Jeroen die zich in een goede dag bevond liep nog enkele kilometers mee in onze wedstrijd en bracht me terug naar de kopgroep. Halfweg de wedstrijd nam cedric met een stevige versnelling de kop van de wedstrijd over. Geert, Jeroen en ikzelf moesten definitief passen. Tenslotte eindigde ik op een 3de plaats met een tijd van 16’10”. Een
tijd da normaal veel beter kunnen dus niet echt tevreden kijk ik terug naar de wedstrijd. Een dag om te vergeten en stof om mee te nemen en verder te trainen. 

Zondag 22 april 2012:Marathon Antwerpen  (Verslag Tim Stessens)

Vandaag stond mijn eerste marathon van seizoen gepland. Om half zes opstaan, half 7 de trein en om half 10 starten. Dat is toch redelijk vroeg allemaal.

De omstandigheden van de marathon leken op het eerste zicht ideaal, niet te warm en kans op een bui. Mijn doel is dan ook onder de 2uur20 finishen. Maar al voor de start begon het steeds harder te waaien, de zon feller te schijnen en de regenwolken verdwenen. Maar goed de omstandigheden zijn voor iedereen hetzelfde, allé dat denk je dan toch. Na 3 km zat ik helemaal alleen terwijl mijn concurrenten 4 hazen bij zich hadden. Voor mij werden het heel veel kilomters beuken tegen de wind, terwijl de anderen zich konden schuilhouden. Gelukkig had ik Rik mee met de fiets die me steeds aanmoedigde. Tot mijn verbazing doken ook eerst Jeroen en later Frank Reemers op om mij onderweg te steunen. Want ik had soms moeilijke momenten. Na kilometer 35 begon ik terug een beetje te bekomen en wonder boven wonder kwam ik steeds dichter op enkele concurrenten die op 35 km nog 4 min en meer voor mij liepen. De eerste loper die ik in het vizier kreeg was een Keniaan, die stond helemaal geparkeerd en hoe dichter ik bij de finish kwam, hoe dichter ik bij de derde plaats kwam. Helaas was de marathon hiervoor nog 1 km te kort. Ik eindigde 4de in een tijd van 2 uur 23min 23 sec. Ik eindig mijn marathon met een dubbel gevoel. Zo dicht bij de derde plaats en niet onder de 2uur20 dat is een ontgoocheling. Aan de andere kant was de wind een spelbreker, geen enkele loper in de top 5 heeft zijn tijd verbeterd. Mijn voorbereiding was misschien ook niet optimaal (liesproblemen en de geboorte van mijn dochterje).
Als ik hier aan denk en als ik kijk dat ik 5 min na de finish al drinkbussen vraag aan Rik voor mijn volgende marathon kan ik toch tevreden terug kijken op deze marathon en mij concentreren op mijn volgende binnen een drie tal weken.

Bedankt Rik, Jeroen en Frank voor het meefietsen.

Bedankt voor mijn familie voor het supporteren onderweg. 

Zondag 22 april 2012: Grensloop Lommel

Zoals we de afgelopen jaren verwend waren wat het mooie weer betreft 25°C en meer, was het vandaag hopen op een droge start. En jawel hoor, bijna geen wolkje aan de lucht, daar verscheen de zon. We konden droog starte ik, Jeroen, Dave en Jean nadat we de tactische aanpak van de wedstrijd
hadden besproken. In V- or the train-formation? We kozen voor de eerste :-). Na de rustige start, liepen we samen met zijn drieën op kop Ik, Jeroen en Dave. Stelselmatig bouwde we samen een comfortabele voorsprong uit op de eerste achtervolgers, de V deed zijn werk :-). Tussen kilometer 5 en 6 moest Dave wat gas terugnemen en liepen Jeoen en Ik de 1ste brug erop en erover. Zij aan zij verdwenen de meters, de kilometers onder onze voeten. Tot iets voorbij half koers, Jeroen een moeilijk moment kende en uiteindelijk bij het opgaan van de 2de brug enkele meters moest prijsgeven. Op die moment heb ik een tempoversnelling doorgevoerd en de laatste 4km der stevig tegenaan gevlogen. Uiteindelijk finishte ik in een tijd van 43'33" met een positieve noot, het bolde goed. Jeroen en Dave finishte respectievelijk op een knappe 2de en 3de plaats, een volledig PUNK podium gevolgd door Jean die eveneens knap finishte op een 5de plaats.

Wij zijn goe bezig!!!!

Next week PK Limburg!! 

22 April 2012 Brandweerloop Lommel (Verslag Hendrikx Jeroen)

Deze morgen vertrok ik al heel vroeg richting Antwerpen om voor Tim te gaan supporteren tijdens zijn marathon. Om 9u30 gingen de marathonlopers van start en samen met Rik heb ik de hele 42km meegefietst om Tim bij te staan en te bevoorraden. "Mijn eerste marathon" ;-) was meteen een feit en ik heb er van genoten! Zelden heb ik iemand zo zien afzien of zelfs bijna zien sterven (cfr. de ongelukkige keniaan die meer dan 6 minuten nodig had
voor zijn laatste kilometer!) Respect Tim en nog eens een dikke proficiat met uw 4e plaats!

Hierna moest ik onmiddelijk vertrekken naar Lommel, waar de brandweerloop werd georganiseerd. Geert liep er een thuiswedstrijd en had gevraagd of er
niemand zin had in een stevige training/tempoduurloop. Wegens wat file onderweg geraakte ik maar 10 minuten voor de start ter plaatse en moest dus zonder opwarming beginnen, niet echt ideaal! MAAR trainen moeten we toch... en onder het motto "liever in groep dan alleen" gingen we (Dave, Geert, Jean en ik) om 14u30 van start voor een tochtje van 14 kilometer. We liepen meteen met ons drie een stevig tempo, maar na 4km moest Dave de rol vooraan lossen. Ik voelde al van bij de start dat het niet echt soepel ging, waarschijnlijk door de vermoeiende voormiddag. Dit resulteerde dan ook in wat gehark en gespartel om bij Geert te blijven die een heel vlot en constant tempo kon blijven onderhouden. Na 10 kilometer moest ik Geert dan ook laten gaan en liep ik op een lager tempo de wedstrijd uit, mijn plaats kwam toch niet meer in gevaar. Ik liep als tweede en nog net onder de 45' over de finish, van een geslaagde training gesproken! 

Zondag 22 april 2012:Grensloop Lommel (Verslag Jean Tempels)

Vandaag zouden Ellen en ik de 10 mijl van Antwerpen doen maar het late uur van opstaan beslist er anders over. We bellen Geert om ons in te schrijven.
Hij moet dit blijkbaar ook nog voor Jeroen doen die in Antwerpen Tim naar een 4 de plaats hielp aanmoedigen. Ik sta met Ellen aan de start. Zij zal de 7,8 km lopen en ik de 14 km. Ik zie Geert,Jeroen en Dave van me weglopen. Na de splitsing van de 2 wedstrijden bevind ik me op een 6de plaats maar er is de veteraan Erik Gerets die van me wegloopt. Ik wilde nogtans in deze winderige omstandigheden samenwerken maar hij heeft blijkbaar andere plannen. Tot km 8 blijft hij een kleine 100 meter voor me hangen maar dan kom ik snel dichter. Op km 9 draaien we tegen de wind in en nu wil hij verder in mijn spoor. Over mijn lijk denk ik en begin fors te versnellen. Hij tracht te volgen maar zal als eerste kraken. Ik ben nu 5 de en hoef enkel nog te controleren. Met 48'44 en eerste veteraan ben ik dik tevreden. Na de wedstrijd moet ik lijdzaam toezien hoe mijn makkers die allen het podium bezetten voor mijn neus met veel smaak frieten en snacks van de concurrentie binnen spelen. 

Zondag 15 april 2012: stratenloop Borgloon (Verslag Jean Tempels)

Na een mislukte marathon in Lier en 2 weken rust trainde ik deze week slechts 2 keer samen met Hilde. Ik merkte dat ze veel vooruitgang geboekt had de laatste tijd en stelde haar voor om haas te zijn. De eerste paar honderd meters laat ik haar het tempo bepalen. Er komt nu een stuk wind tegen en ik ga naar de kop van het groepje. De ademhaling van mijn trainingsmakker bepaalt ons tempo. De groep breekt in 3 stukken, we lopen nu op een 20ste plaats.
Tijdens de tweede ronde neem ik de tijd om even achterom te kijken en zie dat de tweede dame reeds enkele honderden meters achter ligt. Ik zeg haar niet voor de overwinning, maar wel voor een goede tijd te gaan. In de laatste rond komt er een groepje met 4 mannen terug aansluiten. Op 300 meter van het einde moedig ik haar echter aan om vol door te gaan. Ze loopt nu weg van de groep naar een hele goeie tijd van 38:35 op 10.25 km, 2'11" beter dan de tweede vrouw. 

9 April 2012 Halve marathon Utrecht (Verslag Hendrikx Jeroen)

Paasmaandag, afspraak in Utrecht. Met heel wat punkrunners stonden we aan de start van de halve marathon: Jelle, Tim, Geert, ik en Dave (die er
zijn debuut maakt op deze afstand). Het zou een zware wedstrijd worden met veel regen en wind. Van bij de start ging Tim er als een speer vandoor, Ik volg samen met Geert en Jelle in een mooi groepje. Onder impuls van enkele Nederlanders van dezelfde ploeg lopen we het gaatje dicht op Tim. Tot aan
kilometer 6 ongeveer lopen we met de koproep mooi samen. Door een versnelling van de latere winnaar, Jorrit van Malsen, brak de wedstrijd hier helemaal open. Aanvankelijk probeerde ik nog mee te glippen met de achtervolgers, maar mijn benen beslisten hier anders over. Geert en ik lopen nog samen verder
tot kilometerpunt 10 ongeveer. Ik had enorm veel last van beide kuiten en kon het tempo van Geert niet volgen, dus ik zocht toen mijn eigen ritme.
Op de terugweg langs het kanaal komt er iemand terug uit de achtergrond en samen met hem kan weer wat tempo maken.
In de laatste rechte lijn (van 1100m!) begint er een kat en muis spelletje tussen ons twee. Hij wilde
me op kop dwingen, maar ik voelde me vrij zeker van mijn eindschot. Op 800 meter van de streep staan we zelfs bijna stil en dan ben ik maar vertrokken voor een lange eindsprint. Jammer dat ik pas toen mijn goede benen terugvond!

Ik eindig in 1u09 op een 6e plaats, waar ik gezien de weersomstandigheden en het slechte gevoel onderweg toch nog redelijk tevreden mee ben. 

9 April 2012 Halve marathon Utrecht (Verslag Tim Stessens)

Op paasmandag stond de halve marathon van Utrecht op het programma. De weersomstandigheden waren niet goed voor een supertijd maar toch hou ik van dit weer. Regen en wind. Na een goede ontvangst in Utrecht stonden we klaar om te starten. Ik nam direct de koppositie, het moest een wedstrijd
worden. Al snel vormde er zich een kopgroep van een 10 tal atleten waaronder ook nog een aantal andere punkrunners. Maar bij die 10 liepen er ook nog van een andere ploeg en die gingen mij het vuur aan de schenen leggen. 1 atleet van het blauwe team vertrok en ik heb die een beetje laten lopen. Toen ik erachter wilde gaan, kreeg ik direct zijn ploegmakker mee. Hierdoor heb ik mij terug wat ingehouden omdat deze atleet heel soepel liep. Ik dacht ik kan hier beter bij blijven voor mijn tweede plaats als met hem naar die andere toelopen en dan misschien derde eindigen. Maar na 14 km ben ik toch versneld. Ik ben mijn medeloper kwijt gespeeld en ik kwam steeds korter op de eerste. Jammer genoeg kwam ik aan de finish 17 seconden te kort om te winnen. Ik werd tweede in een tijd van 1 uur 07min 17 sec. Achteraf gezien heb ik te lang gewacht om te versnellen en ben ik dus ook niet zo tevreden. 

9 april 2012:Halve marathon Utrecht (Verslag Dave Maes)

Vandaag op paasmaandag stond mijn eerste halve marathon op mij te wachten. Na het bekijken van het weerbericht konden we al snel opmaken dat het geen snelle wedstrijd ging worden door de aanwezigheid van regen en wind tot 50km/u. Bij aankomst aan het hotel was het al goed aan het regenen. Om half 12 werden met een busje naar de start/aankomst gebracht, de sfeer zat er al goed in. Na het afhalen van onze startnummers konden we nog even rusten en kijken naar de marathon. Een uurtje voor de start begonnen de zenuwen toch wat op te spelen en besloten om wat te gaan loslopen. Tegen kwart voor 2 gingen we naar buiten, waar er nog altijd regen viel, om wat versnellingen te maken in het startvak. Ook hier bleef onze aanwezigheid niet onopgemerkt. De speakers riepen onze namen af en we werden duidelijk bij de favorieten gerekend. Om stipt 2uur werd het startschot gegeven. Tal van atleten waaronder Tim, Jeroen, Jelle, en Geert namen een snelle start. Omdat het voor mij de eerste keer was startte ik wat rustiger. 3’30’’ per kilometer was de opzet en met de eerste kilometer 3’29’’ leek dat aardig te lukken. Één voor één kon ik atleten die te snel startte terug oprapen en achter laten. De regen en wind speelde echter alleen maar in mijn nadeel. Heel de wedstrijd moest ik inhalen en kwam ik alleen op de zware stukken wind op kop. Na 18km was het beste gevoel eraf maar tijden bleven hetzelfde. Rik stond opeens achter een bocht en moedigde me aan om nog een laatste keer jacht te maken op mijn voorganger. Ik laadde mezelf nog een laatste keer op en in de laatste kilometers kreeg ik hem definitief in het vizier. In de laatste 500meter kon ik de laatste meters dichten en met mijn laatste krachten kon er ook nog een klein sprintje vanaf. Hierdoor eindigde ik op een 10de plaats met een tijd van 1h14’27’’.

Geheel tevreden kan ik terugblikken op een meer dan geslaagde eerste halve marathon. Laat de zomer maar komen!! 

25 maart 2012: Vijverrun Heusden-Zolder (Verslag Hilde Kippers)

Aaah 't zonneke schijnt, de vogeltjes fluiten..
wat denk je van een lekkere bosloop, al zwetend afzien..? Terwijl de benen het werk doen.
Tijdens de race was ik eigenlijk nie bezig met de concurrentie, Ik wou vooral mijn tijd van vorig jaar kloppen, ik was mijn eigen battle bezig..
Zo werd het een knappe race samen met de mannelijke atleten. En het loonde, knap gewonnen met 2'20 er vanaf t.o.v. vorig jaar.
YEAH! uw schema'kes beginnen te lonen rikske! 

25 maart 2012: Zandvoort circuit run

Na Groet uit Schoorl stond er ook dit jaar weer de circuitloop van Zandvoort op het programma. Deze morgen kwamen we al vroeg samen bij Tim zijn thuis om van hieruit in groep te kunnen vertrekken. Na het bewonderen van onze nieuwe PUNK RUNNING atlete Nienke konden we vol goede moed vertrekken richting de Nederlandse kust. Na alweer een fantastische ontvangst van de plaatselijke organisatie kregen we onze eigen startbox toegewezen. Hier konden we ons rustig voorbereiden op de race. Na wat gezamenlijk los te lopen waren we helemaal klaar voor de strijd. In de startbox was het weer zoals elk jaar drummen om een goede plaats vooraan te krijgen. De smalle startstrook maakte dit nog moeilijker. Om stipt 13.00u werd de startshot gegeven, wonder bij wonder nam Jelle een blitsstart. De rest van het peloton volgde op kleine afstand. Na een kleine 500m werd het kaf van het koren gescheiden. 2 Kenianen namen de kop over en liepen vlot weg van de groep. Vervolgens zocht iedereen zijn eigen tempo om zo een goede plaats in het deelnemersveld te verkrijgen. Vanaf dat moment was het ieder voor zich, beuken tegen de wind, op het lastige zand en de talrijke aanwezige heuvels. Na een 38tal minuten kwam deeerste PUNK RUNNING atleet over de streep. Tim werd 13de, Jeroen 14de, Jelle strandde op een 16de pl, Geert op een 19de plaats en Dave liep als 23ste binnen. Na een koude douche keerde we huiswaarts en gingen we nog samen spaghetti eten om de badminton van Lommel te steunen.

Krantenartikels

Nieuwe atleet punk running. (Tim Stessens)
De atleet heeft een serieuze uithouding, lange benen en een goede uitstraling.
Tevens beschikt ze over grote longinhoud zoals een marathon loper en zit steviger ineen dan sommige van de ploeg.
Met haar 53cm is het al een grote meid, dit heeft als pluspunt ze  versnellingen snel opmerkten kan reageren. 
Alleen er is een groot nadeel, ze heeft een trekje van een collega van het team (hihi...) Ze kwam een week te laat
Sportieve groeten

Nienke 

Zondag 11 maart 2012:Duo Duathlon Geel

Zondag komt mijn fietsmaat Robby Rijcks van het FUJI-mountainbiketeam mij ophalen voor de sterk bezette duathlon in Geel. 52 teams staan onder een stralende zon aan de start. In de 1ste van 2 rondes van ruim 2 km ben ik weer op achtervolgen aangewezen. Pas na 1 km kan ik stilaan van plaats 15
naar voor lopen. Als 7 de geef ik mijn nr door aan Robby. Hij zal sterk fietsen en tijdens zijn voorlaatste ronde vormt zich een omvangrijke groep
die om plaats 2 strijdt achter een ongenaakbare leider. 2 fietsers raken echter nog weg in de laatste ronde, maar wetende dat die mindere lopers hebben zit er vandaag weer een podium in. Met 4 man vertrekken we om die 15 seconden achterstand naar plaats 2 en 3 goed te maken. We moeten echter de ronde nu andersom lopen en doordat de poort van het kerkhof open staat lopen we ons vast op het ommuurde terrein. De referees roepen ons terug wat ik ook onmiddellijk terug  Ik merk echter dat de 2 anderen over het muurtje gaan. De éne stapt zelfs schaamteloos op een grafzerk en springt alsof het een steeplebalk is over de muur. Intussen zijn er nog 2 anderen gepasseerd en zal ik nog heel hard mogen vechten om een 5 de plaats uit de brand te slepen.
We hebben echter fijn gesport en ik merk dat de conditie heel goed is. Vol vertrouwen kan ik nu 2 weken afbouwen naar het BK Marathon in Lier. 

Zondag 4 maart Oostende-Brugge (Verslag Jean Tempels)

3 jaar geleden was ik hier ook al eens. Toen liep ik in het spoor van An Parmentier naar een 70 ste plaats in 1uur en 30seconden. Nu wilde ik veel beter doen. De zware trainingsweek laat zich echter gevoelen. Het voelt aan als met spikes op asfalt lopen. De benen draaien vierkant. 5 meter voor me loopt een omvangrijke groep met 5 dames die voor de 5de plaats strijden achter een ongenaakbare Keniaanse loopster. Ik moet er naartoe om comfortabel uit de weliswaar matige wind te zitten. Na enkele honderden meters lukt me dat ook en neem me voor hier te blijven zitten. Na 5km.(18') scheurt de groep en gaat er 1 dame met 3mannen vandoor. Ik wil iets voor An Parmentier terug doen en spoor haar aan om in mijn spoor in de achtervolging te gaan. Ze probeert even maar kan het tempo niet aan. Ik ga dan maar alleen. Halfweg (29'10")laat ik het groepje echter gaan. Ik wacht nu het
eerstvolgende groepje op om erbij aan te pikken. Tot 11 km gaat dat goed, maar net ls we bij een atleet van Gent komen moet ik passen . Samen met Dieter Van Lierde proberen we afwisselend er het tempo weer in te krijgen om toch onder het uur te finishen. Het zal ons ook lukken. Ik kom binnen in 59'31" goed voor een 11de plaats in mijn categorie en 56ste algemeen. Ik ben een beetje ontgoocheld maar mag dat na mijn zwaarste trainingsweek naar de marathon eigenlijk niet zijn. 

Zondag 26 feb midwinterjogging (Verslag Jean Tempels)

De midwinterjogging is voor mij ieder jaar weer het begin van een lang stratenloopseizoen. Het is altijd uitkijken hoe het met de conditie van anderen en mezelf gesteld is. Met nog een maand te gaan tot de marathon van Lier is mijn goeie vorm aan het komen. Daarinboven had ik op donderdag een extra dag rust ingebouwd (Rik vond dat ik te veel aan het trainen was en wil vermijden dat ik te vroeg piek) en stond ik fris aan de start. De eerste kilometer is in 3'20" en samen met Jochen Valkeneerst en 3 voor mij onbekenden vormen we een 2de pelotonnetje achter een 8-tal leiders. Al snel moet ik de anderen
wat meters geven maar de plaats interesseert me vandaag minder. Ik wil graag nog eens onder de 35'. Ik hou me nu aan een tempo van iets boven de 3'30" en sluip daardoor weer in het spoor van 2 mannen die door Jochen gelost werden. Na 5 km zegt mijn jonge gezel van Vabco: "17'30" Perfekt dus maar de 2 volgende kilometers zal ik 20 seconden verspelen.De laatste kilometers vind ik echter (dankzij aanmoedigingen van supporters) weer mij ritme en finish ik als 11de en 3de master in 35'24". Heel tevreden loop ik nog wat extra kilometers uit. Op maandag zal ik mijn langste duurloop doen en dan wordt het uitkijken naar het BK marathon in Lier. 

Zondag 26/02 Cross Lanaken (Verslag Geert Maes)

Zondag 26/02 was het de beurt aan de laatste LCC-wedstrijd van het seizoen in Lanaken. Ten opzichte van andere jaren, geen stormweer of sneeuw, lag het parcour er dit jaar droog en snel bij. Met de eindzege van het LCC op zak, was het niet meer en niet minder dan er nog is stevig tegenaan te gaan om het seizoen goed af te sluiten en de algemene conditie nog is te testen. Vanaf de start tot enkele 200de meters was de groep nog vrij compact. Tot Frank Bollen, had ook niks anders verwacht, een versnelling plaatste om wedstrijd te maken. Hierop heb ik onmiddelijk gereageerd, om uiteindelijk de 2 eerste ronde op 5 à 10 meter in zijn zoch te lopen, tempo hoog. Stelselmatig moest ik kleur bekennen en Frank verder laten uitlopen. Door mijn eigen tempo hoog te houden, kon ik mijn voorsprong vergroten op Lucas Moray die met Tim Van Hemel vocht om de 3de plaats. Met een knappe 2de plaats sluit het veldloopseizoen af en met een positief goed gevoel, wetende dat mijn conditie weer in een stijgende lijn zit. Wens bij deze iedereen bedankt om te supporteren, de steun, de gezelligheid,... volgend seizoen weer!!!???

Utrecht, here I come!!! 

Zondag 26 feb 2012: Cross lanaken (Verslag Hilde Kippers)

Vandaag heb ik mijn seizoen in schoonheid afgesloten. De laatste weken draaide het op training al zo goed dus als laatste cross wou ik mij toch eens meten met de tegenstand.. ik voelde mij er klaar voor. En die concurrentie was er! Al de goei waren daar.. anders zou ik vloeken maar vandaag nie. Het ging een mooie wedstrijd worden, met 2 aan 2 aan elkaar gewaagde duels. Ik heb dan toch ne keer naar de coach geluisterd en
durven gaan van in't begin. Het was ook een 'korte' cross, weinig bochten dus veel stukken om goed door te peren. Dus er was geen sprake van inhouden, nie nadenken en gewoon vlammen want voor ge't weet was't alweer gedaan.

Het werd een spannende wedstrijd, vechten tegen elkaar op, zeer mooi voor de supporters (mercikes)..

En ik heb gedurfd en gevochten, en 't gat is nog nooit zo klein geweest..

Nog effe trainen.. 

Zondag 26 februari 2012: Midwinterjogging (Verslag Jeroen Hendrikx)

Tim en ik hadden vandaag een lange tempoduurloop voor de (halve) marathon op het programma staan. Ik wil vooral mijn tweede deel van de halve marathon wat bijschaven en Tim moet veel kilometers maken voor de marathon, daarom spraken we al om af om 13u in Kiewit. Na een duurloop van een klein uurtje (+/-12 km) namen we om 14u30 deel aan de 10 kilometer wedstrijd. Het parcours was zeer gevarieerd en af en toe onverhard rondom het domein van Bokrijk.

We hadden beiden duidelijk nog voldoende energie over om de wedstrijd van in het begin hard te maken. Nadat we enkele snelle starters hadden laten uitrazen, nam Tim het tempo over en ik volgde in zijn spoor. Na 4 kilometer hebben we even wat gas terug genomen, want we hadden genoeg voorsprong op onze eerste achtervolger. Daarna liepen we zij aan zij de wedstrijd verder uit om na 32min.30sec. samen over de finish te lopen. Na een kwartiertje uitlopen en een totaal van bijna 25 kilometer kunnen we spreken van een zeer leuke en geslaagde training! 

Kampioenenviering Zonhoven: Sportploeg van het jaar

Verslag Kampioenenviering

Enkele weken geleden kregen we bericht van de sportdienst. We waren met de 3 genomineerden in de running voor sportploeg van het jaar in Zonhoven. Om deze 3 ploegen/clubs voor te stellen bij de huldiging zou er van elk een filmpje gemaakt worden. Dus werd het hele team bijeen getrommeld voor een groepstraining op de Basvelden. Van toen was het met spanning vooruitkijken naar deze viering. Om 19u hadden we afgesproken aan de ingang van de evenementenhal. Zoals altijd
waren de mannen van het Noorden van de provincie ruim op tijd, in tegenstelling tot de Zonhovenaren. Met nog een half uur te gaan voordat het zou beginnen was
het toch al een leuke, gezellige bedoening. Om klokslag 19u30 begonnen ze eraan. Eerst was er de algemene huldiging. Met 400 sporters die dit jaar in de prijzen gevallen waren en die naar voren geroepen werden kan Zonhoven zich terecht een sportieve gemeente noemen. Elk van hen werd beloond met een mooie rugzak. Na deze individueel huldiging volgde er een leuk intermezzo door de muziekgroep Domino, gevolgd door de huldiging voor “belofte van het jaar”. Nu waren wij aan de
beurt. Op het scherm verscheen in grote letters Huldiging “sportploeg van het jaar”. De spanning bouwde zich op terwijl we keken naar de filmpjes die de 3
genomineerde ploegen voorstelde. Hierna werd ik samen met de voorzitters van voetbalclub Melosport en turnkring Olympia naar voren geroepen. Er volgde met elk van ons een kort interview waarna de schepen van sport met de verzegelde enveloppe het podium opkwam.

De enveloppe ging open… “Team Punk Running” klonk door de boxen. Bingo, wat klonk dat mooi, de eerste groepsprijs, hopelijk volgen er in de toekomst nog.

Merci Zonhoven, 

 

Zondag 12 feb 2012: Weekend Schoorl (Verslag Hendrikx Jeroen)

Afgelopen weekend namen we met het voltallige Punk Running team deel aan de Groet uit Schoorl Run 2012. Deze wedstrijd staat vooral bekend om zijn internationale 10-kilometerloop waar heel wat toppers uit België, Nederland, Noorwegen en Groot-Brittanië aan de start staan.
Op zaterdag vertrokken we 's middags al naar Schoorl, we mochten immers een nachtje in het hotel verblijven van de organisatie. Zodra we al onze spullen op de kamers hadden gezet, maakten we ons klaar voor een parcoursverkenning. Ik liep samen met Jelle, Tim, Geert en Rik een kleine tien kilometer door de duinen. Even genieten van het prachtige natuurgebied en nog eens tot aan de zee kunnen lopen, want dit was alweer van Egypte geleden. Al was het nu wel net iets kouder... :-) Conclussie van de verkenning was, dankzij het harde werk van de organisatie, dat de wegen volledig sneeuwvrij waren en dat het pacours bijna constant lichjes op en neer gaat. Man man man... nu begint het pas echt te kriebelen! Na de pasta party en een "meet en greet" met de verschillende atleten in de hotellobby was het tijd om te gaan slapen.

Zondag, wedstrijddag dan! Na een stevig ontbijt ga ik samen met Geert een korte wandeling maken. Het heeft een uurtje gesneeuwd deze morgen en dat heeft ervoor gezorgd dat er een dun vers sneeuwlaagje op sommige stukken is blijven liggen. Voorzichtig zijn dus! Om 11 uur klinkt het startschot van de halve marathon (én 30km) en zijn we vertrokken. Er loop meteen een kopgroep weg waarvoor ik pas, ik kies ervoor de eerste kilometers niet teveel krachten te verspillen en zet me op kop van een tweede groepje. Samen met een Nederlander houden we het tempo van onze groep hoog genoeg om de koplopers in het vizier te houden. Net voor het 5-kilometerpunt komen er echter toch nog enkele atleten uit de achtergrond aansluiten. Dit was voor mij het teken om opnieuw te versnellen, wat een té grote groep daar hou ik niet zo van! Samen met de Nederlander, Colin Bekers, loop ik naar Geert toe die iets sneller gestart was. Vanaf dat moment lopen we met ons twee samen verder en laten we de andere atleet wat voor ons uit lopen, zijn tempo lag net iets te hoog. In de helft van de wedstrijd, rond kilometer 11, moet Geert passen en loop ik alleen verder. Op de lange rechte stukken zag ik de voorlopers nog wel, maar het werd toen toch vooral een strijd tegen mezelf om het tempo hoog te houden. Dit lukte me vrij aardig en de laatste kilometer kon ik zelfs nog goed versnellen. Ik loop over de streep als vijfde in een tijd van 1u8min40sec, goed voor een verbetering van bijna één minuut van mijn PR op deze afstand. Hiermee ben ik heel tevreden en de smaak van deze afstand heeft me nu wel echt helemaal te pakken!
Bedankt trouwens aan het hele team voor het schitterende weekend en vooral aan coach Rik voor de fietsbegeleiding tijdens de wedstrijd! Op naar Utrecht op maandag 9 April voor het volgende avontuur op ons staat te wachten. 

Zondag 12 feb 2012: Weekend Schoorl (Verslag Geert Maes)

Zaterdag 11/02 was het eindelijke zover, de start van het weekend Schoorl waar ik mijn 1ste halve marathon op zondag zou lopen. Aangekomen bij Tim thuis kon de mentale voorbereiding starten, om te beginnen met een home-made spaghetti heerlijk!! Iedereen zat deftig te smullen tot 2keer toe :-). Al snel volgde de afreis richting Schoorl met Rik als kapitein van het schip op kop want voor hem werd het een weekend van thuiskomen na tal van deelnames. Aangekomen aan Hotel Jan Van Scorel met de trolley in de hand, stapten we richting de receptie waar we onze kamers kregen toegewezen. Enkele 10-talle minuten later stonden we weer buiten op straat :-) in onze loopuitrusting weliswaar voor een rustig ontspannend duurloopke om het parcour op enkele plaatsen al te verkennen en om de reisbenen effe los te gooien. Het parcour glooiend, golvend tussen de bossen en de duinen door lag er ideaal bij, droog en sneeuwvrij. Heerlijk om de benen zondag te laten rollen. Het gordijn viel, de avond kwam eraan. Na een warme douche gleden we richting het avondeten, hopla benen onder tafel. De soep, het koude en het warme hoofdgerecht verdween richting onze opslagplaats gevolgd door een nagerecht. Rond, maar gezond werd er nog gezellig gezeverd en gelachen in de bar bij/samen met de talrijke
aanwezigheid van topatlete waar we de dag erop de strijd zouden aangaan met Tim en Jelle op de 30km, Jeroen, Jean en Ik op de halve marathon en Hilde, Dave en Ruben op de 10km.
Ringel ringel rammel rammel 7u00 opstaan mannen, rustig ontwakend werd er een stevig ontbijt achter de kieze geslagen met spek en ei op kop, een croissanke, een boke met choco en een bom fruit. Onze energiepeil stijgde naar het hoogste niveau. Relaxe op de kamer en frisse neus ophalend gingen Jeroen en Ik zowel de start als de finish al is verkenen. De sfeer rond
het parcour zat ookal goed, Oké maenne :-). Klokslag 11u00 was het zover, daar stonde we als topatlete in de box. Al snel na de start ontstond er een kopgroep van een 7-tal atlete waaronder Tim. Ik liep hier enkele 10-talle meters achter gevolgd door een 2de groep met Jeroen en Jelle. Ik kwam door op de 5km in een tijd van 15'43". Door het tempo rustig te laten zaken, werd ik tussen kilometer 5 en 6 door Jeroen en een mede-vluchter ingelopen. Samen met Jeroen begonnen we aan de 1ste serieus lange klim, pf was bijten en duwen. Never stop, if you don't see the top. Net op kilometer 11 moest Ik, Jeroen laten gaan. De conditie is nog niet top. Mijn eigen tempo lopend kende ik tussen kilometer 15 en 17 toch wel mijn dieptepunt en konde mijn direct
achtervolgers naderen tot op een 50-tal meters. Gelukkig herleefde ik weer om vervolgens mijn tempo terug de hoogte in te jagen. Stelselmatig werd mijn voorsprong terug groter tot zelfs een 250-tal meters. Na een eenzame tocht tussen de heuvelachtige duinen kwam ik terug in de bewoonde wereld, wat betekende de eindstreep kwam eraan. Net zoals elke atleet, kon ik het tempo
nog een beetje opschroeven. Om dan uiteindelijk mijn 1ste halve marathon te finishe in een tijd van 1:09:28 met dank aan Rik voor de aanmoedigingen en tussentijdse verslaggeving,
ook merci aan Hilde, Dave en Ruben vanuit de zijlijn. Heel tevreden en de benen al wat opstijvend ging ik me douche en een laatste keer genieten van de hollandse keuken met o.a. een broodje kroket uiteraard. Omstreeks 4u was iedereen weer gepakt en gezakt. Alles in orde en geregeld konde we terugreizen.

Conclusie: 1ste halve marathon is geslaagd, smaakt naar meer. Deze komt erook aan met name op 9 april te Utrecht. De voorbereiding kan starten zodat ik weer op en top 100% ben, dus NIET
STOREL. Goed bezig, maenne!!!!! 

Zaterdag 11 feb 2012+Zondag 12 feb 2012: Duo-duathlon Heusden-Zolder- halve marathon Schoorl (Verslag Jean Tempels)

 

Dit Week-End zou ik 2 wedstrijden doen. Op zaterdag sta ik aan de start van de 20 ste duo-duathlon van Heusden Zolder. Het voelt een beetje als thuiskomen,want in het verleden had ik steeds het geluk om met topfietsers als de gebroeders Paulissen en Johan Dupont en Dominic Rosée mee te doen voor de overwinning. Dit jaar was het Robby Rijcks die me vroeg. De organisatie wordt
steeds groter en beter en nu zou niet alleen de elastische band met nummer moeten doorgegeven worden maar ook een enkelband met chip. De meting gebeurde echter na de aanloopstrook op het fietsparkoers en de finish zodat er slechts 2,8 km getimed worden voor de lopers en de rest van de tijd bij de fietser gerekend zou worden. In de praktijk dienden we dus 2 maal 3,3 km te lopen. Starten en Spurten zijn niet mijn ding en zo loop ik na 1 km op plaats 12. Ik voel me echter super en begin aan een lange inhaalbeweging. Na 2 km loop ik nr. 6 voorbij en ben ik vastberaden om naar voor te gaan. Ik zal net achter nr 2 in het fietsenpark binnenkomen op 14 seconden van Kobe Verstappen van Vabco Mol. De winnaar van de Nice Classic vorig jaar (4km in 12'27") Ik ben tevreden, we doen weer mee voor het Podium. Robby zal goed standhouden maar heeft de pech dat de fietser van de beste loper zich in zijn wiel vastbijt. De andere fietser wordt voorbijgereden maar uit de achtergrond zijn 2 elites zonder contract naar voor geschoten en bouwen nu een grote voorsprong uit. Als 3 en 4 komt mijn mountainbiker binnen. Opnieuw verliezen we wat tijd in de wisselzone en lijkt het podium niet meer haalbaar. Ik wil echter vechten tot de meet en dat zal lonen. Op 100 meter van de finish kom ik bij een van die lopers met een superfietsers en ga er fors over,maar die jongen wil nog spurten. Opnieuw kan ik het halen op ervaring. Ik dwing hem buitenom te gaan en kan zo met nauwelijks 1 meter voorsprong onze podiumplaats veilig stellen. De klok geeft op de 2,8 km mijn 2 looptijden aan. 9'28" en 9'29" . Ik ben hier heel blij mee. De 2de ronde heb ik maar 8 seconden op de beste loper verloren en samen geteld blijk ik de 2 de looptijd te hebben. Nu moet ik nog ruim uitlopen en zal dan 25 km in de benen hebben , dan de lange autorit naar Schoorl waar de halve marathon op het programma staat.

De benen zijn beter dan verwacht. ik voel enkel een lichte pijn aan de linker lies . Ik wil echter geen excuses en zal voor een verbetering van mijn tijd hier gaan. Vorig jaar liep ik hier 1u19'02". Ik nestel me achter de voormalige wereldkampioene op de Marathon Caterine Ndereba . Een Britse en Nederlandse toploopster komen mee aansluiten. Als ik hier kan volgen zit ik goed en Na 5 km komen we door (Ndereba is dan al 100meter voor) in 18'23. Even later zal ik echter lossen ondanks de aanmoedigingen van onze 10 km lopers. Het loopt nu wat omhoog richting duinen. Tussen km 9 en 11 is er een stuk waar ik voortdurend wegslip en ik besluit nu de rest van het parkoers aan 90 procent verder te zetten met vermijden van een kwetsuur. (met het oog op mijn marathon volgende maand.) Km 10(37'36") KM15 57'57" en KM 20 1u17'48" Mijn eindtijd is 1u21'59", niks om naar huis te schrijven maar een goeie training die echter nog niet afgelopen is. Ik zal nog
verder lopen tot ik 32km heb.Achteraf zit ik wel met een beetje slecht gevoel dat ik zonder die zaterdag wedstrijd misschien hier toch een mooie wedstrijd zou kunnen gelopen hebben maar ik heb nu ook een hele goeie trainingsweek achter de rug.  

Zo 12 feb 2012: SCHOORL 10km (Verslag Hilde Kippers)

We zaten al van zaterdag in een mooi hotel, vlak bij de start gelegen. Vol met al de goei atleten, en ik. Maar 'k moet wel zeggen dat we als team opvielen. Allemaal in dezelfde outfit met de
sponsers er op en natuurlijk ons punk-manneke. Nu tussen al die goei atleten voelde ik mij wel nie op mijn gemak, en zeker die drukte niet. Eens op de kamer (met mijn persoonlijke hazen ruben en dave) was't al veel beter, effe rust. En het grote verschil was ook dat ik géén zenuwen had! NIKS!
Onze mannen hadden ondertussen al schitterend gepresenteerd zowel op de 21km als op de 30km. Echt knap! Dus voor het team was't al geslaagd, nu just ik nog op de 10km. Samen met mijn buddy Ruben, die mij heel goed gesteund heeft! Zeker toen ik nog maar halverwege aan't plakkaatje van de 5km kwam.. OOEEEH wa ne klop! Maar volgens ruben zat er nog altijd geen verval op, en inderdaad ik begon ze stuk per stuk op te rapen. Tot ik opeens een hollander hoorde roepen 'Zeer goed, dit is voor een lage 39' te lopen!' Nu ik ging voor onder die 39 min.. dus er zat maar 1 ding op: vlammen al wat ik had! Dus die laatste 2 km werd een lange eindsprint tegen de klok in. Met Ruben als konijn die mij moed bleef inspreken.
En zo nog 2 dames gepakt en mijn persoonlijke besttijd neergezet op 38'30 (met glooiend parcour). Plus mijn laatste 5km was een stuk rapper dan mijn eerste.. merci Ruben.
Met een zalig gevoel vertrok ons team terug naar huis.

 

 

Zondag 5 Feb 2012: LK St-Truiden (Verslag Geert Maes)

Ijsberend, goed ingeduffeld vertrok ik naar het Provinciaal Kampioenschap veldlopen van Limburg. Met een goede geestdrift en een wil van hopla we gaan er tegenaan, met deze ambitie startte ik aan de wedstrijd. Ronde 1 verliep snel met Tim aan het gaspedaal en was het volgen voor mij en Frank. Bijna halfweg plaatste Tim nog een extra versnelling en was het aanklampen, bijten en terugbijkomen. Maar in ronde 2 sloegen de parameters op tilt. Moest mijn tempo laten zakken en werd vervolgens gepasseerd door Frank even later kwamen Jeroen en Jelle ook aankloppen. Het enig wat ik kon doen,is tempo hoog proberen te houden en lijdzaam toekijken merde. Op enkele ronde van het einde passeerde ook Philippe Devel, een oude bekende voormij (tal van wedstrijden mee uitgevochten in mijn 1ste jaar cross), hij liep direct enkele tientalle meters uit. Onder de aanmoedegingen van Rik, collega's en de talrijke supporters plaatste ik een aanval want dit kon ik niet zomaar laten gebeuren en wilde ik ook nie, die 5de plaats moest en zou van mij zijn. Versnellen was de boodschap en direct werd het duidelijk kwam dichter en dichter, maar de finish ook :) volhouden en geloven. En jawel, ik finishte als 5de zonder ook maar enige hinder van mijn blessure, stemde me gunstig. Algemeen, ben ik tevreden over de wedstrijd. Kunnen weer opbouwen, trainen en stelsel matig voluit gaan na een goei maand van 50% trainen.
Aan iedereen, supporters, collega's, trainers en het hele Punk Running Team merci voor de aanmoedigingen en proficiat.

Zondag 5 feb 2012: Provinciaal kampioenschap Sint-Truiden ( Verslag Tim Stessens)

Zondag morgen opgestaan en eens buiten gekeken. Het is toch wel heel koud zelfs voor mij. Ik heb het graag koud maar vandaag besluit ik toch ook maar te lopen met lange mouwen, muts en handschoenen en het was nodig. Na een goede eerste ronde begon ik last te krijgen van mijn onderrug (is het nu van de kou of van
het draaien en keren op het parcours, ik weet het niet maar het is toch een zwakke plek van mij). Dan maar een tempo kiezen wat ik vlot kan lopen zonder al te veel last. Het gevolg hiervan was dat Frank Bollen heel snel naar mij toe kon lopen en ook heel snel van mij weg kon lopen. Ik heb nog geprobeerd om te volgen maar ik kon geen kracht op mijn benen zetten. Ik zag Frank steeds verder en verder weg lopen en achter mij kwam Jeroen Hendriks steeds korter. Gelukkig
was de finish in zicht en kon ik toch nog als tweede eindigen. Ik ben totaal niet tevreden over mijn laatste veldloop.
Frank was duidelijk de betere maar normaal mag ik niet zoveel toegeven op hem. Dit was mijn laatste cross, zondag lopen in Schoorl en dan begin ik aan mijn
marathon voorbereiding, ik kijk er naar uit.  

Zondag 5 februari 2012: PK veldloop Sint-Truiden (verslag Hendrikx Jeroen)

Brrrrrrrrrrr! Wat een weer bromde de beer, ik blijf thuis piepte de muis...
Maar dat zat er voor ons echter niet in, want vandaag stond het Limburgs kampioenschap in Sint-Truiden op het programma. Als ik deze winter één doel echt wou
bereiken was het wel om nog eens op het podium te mogen staan van het PK, ik heb immers sinds ik senior ben nooit meer aan deze wedstrijd kunnen deelnemen. Elk jaar gooide een blessure roet in het eten en even leek het erop dat het dit jaar niet anders zou zijn. Maar dankzij de goede zorgen van mijn nieuwe ostheopaat
kon ik de laatste weken terug met een goed gevoel trainen. Net zoals in Kerkrade startte ik redelijk rustig om nadien wat op te schuiven in de wedstrijd. Frank, Tim en Geert gingen er van bij de start vandoor, terwijl Jelle en ik in de achtervolging goed samenwerkten. In de derde ronde nam ik opnieuw de kop over van Jelle en liep ik op mijn eigen tempo weg van hem en dichtte ik de kloof met Geert. Ik besliste om niet te vertragen en ging op en over hem naar de derde plaats. Ik liep dus al op een podiumplaats, maar ik had het gevoel dat "mijne motor nu pas echt in gang was geschoten". Ik kon het tempo steeds opdrijven en het was lang geleden dat ik zo een soepel gevoel had in de benen (en rug!), super! Naar het
einde van de wedstrijd toe kreeg ik Tim in het vizier, maar dichter dan 10 sec. geraakte ik niet meer. Zeer tevreden liep ik als derde over de streep, missie volbracht en met een goed gevoel op naar Schoorl volgende week om hopelijk weer een nieuw PR te lopen op de halve marathon.
Ook een dikke merci aan alle supporters die deze vrieskou hebben doorstaan!

Zondag 5 feb 2012: Limburgs kampioenschap St-Truiden (Verslag Hilde Kippers)

Voor de wedstrijd aan het tellen en denken, dju die derde plek.. en er waren toch een paar namen die volgens mij konden vechten voor het podium. Want op een
kampioenschap ist toch het podium dat telt. Nu dat ik deze winter een pak minder crossen gedaan heb, had ik geen idee hoe de concurrentie zat. Dus goed gestart en zo lang mogelijk proberen aan te haken bij de kopgroep. Tot mijn verbazing bleef ik langer plakken dan ik dacht. Ik voelde ook dat het goed ronddraaide, de trainingen beginnen zijn eerste vruchtjes af te werpen. En het gat achter mij werd groter en groter. Dus die 3de plek kon ik op mijn naam schrijven!
Yes, de eerste van de punkers was binnen.. Ook dikke proficiat aan alle punkers! knap gedaan..
mooie dag

Zondag 5 feb 2012: Limburgs kampioenschap St-truiden (Verslag Jean Tempels)

Na enkele weken hard trainen mocht ik deze week gas terug nemen. Het was ook echt nodig, want de maandag en dinsdag training stopte ik vroeger dan
voorzien. Woensdag en vrijdag kreeg ik rust. Enkel op donderdag wilde ik Hilde niet in de steek laten en deden we een mooie training in een zonnig sneeuwlandschap op de Teut. Ik merkte dat ze in vorm begint te komen. Ze traint nu sinds enkele weken onder Rik aan een ritme van 6 ipv 4 trainingen per week en dat begint zijn vruchten af te werpen. Zondag was dan gelukkig de dag dat het beter met me ging. Ook omdat dit een kampioenschap is wil ik goed presteren. Mijn start is redelijk; Cindy roept me na 1 ronde (van 4) toe dat ik derde ben in mijn categorie. Goed, hiervoor ben ik gekomen... Er zit echter nog een atleet 40-45 in mijn spoor. Eerst wil ik echter nog wat meer voorsprong op de achtervolgende groep. Bij het ingaan van ronde 3 bestaat ons groepje uit 2 juniors die voor plaats 4 strijden, de eerste 50 plusser die net is komen aansluiten en mijn concurrent van ADD. Ik ken hem niet maar wil er graag van af. Versnellingen zijn niet mijn ding, maar ik loop gedurende enkele honderden meters aan een hoger tempo. Dave, die stilaan terug aan het trainen is steekt al zijn energie in het aanmoedigen.
(Goed Jean, het is voor het podium hé). Ik neem enkele meters, maar bij het ingaan van de laatste ronde ben ik ze weer kwijt. Ik begin verzuurd te geraken, maar wil het toch nog eens proberen. Het zijn slecht enkele decimeters dat ik win, maar omdat het honderden meters duurt eerdat de man weer aansluit weet ik dat ook hij het moeilijk heeft. Even later roept Tim zijn pa dat ik nu moet gaan en met mijn laatste krachten doe ik dat ook. Dankzij enkele gedubbelde atleten waar ik nog net voor de bocht voorbij kan krijg ik weer 2 meter cadeau. Op 500 meter van de finish zit die ADD'er weer op mijn hielen. Hopelijk komt hij nu voorbij, want ik wil die laatste meters niet meer afzien. Ik vertraag, maar hij komt niet voorbij. Rik staat bij het laatste brugje, ik mag hem toch niet teleurstellen. Het zijn nu enkel nog wat opeenvolging van bochten en om mij te kloppen zal mijn concurrent rondom moeten komen. Het zal hem niet meer lukken. Ik blijft 5 minuten
uithijgen na de finish. Rik klopt op mijn rug en zegt dat ik heel goed gelopen heb, maar er was blijkbaar een atleet zonder nummer op de derde plaats.  

Ruben Kenis Sportman van het jaar in Kortessem

Vorig jaar was Ruben reeds geselecteerd voor sportman van het jaar. Toen greep hij net naast de hoofdprijs maar dit jaar was de hoofdprijs meer dan oververdiend voor Ruben na een schitterend zomerseizoen.

 

Zondag 29 jan 2012: Teutenbosloop (verslag Hendrikx Jeroen)

Dit weekend stond er geen wedstrijd op het programma, maar wel een lange tempoduurloop ter voorbereiding van de 21km/30km van Schoorl over twee weken. Via Dave, die de plaatselijke organisatie kent, hadden we vernomen dat er vandaag in Hechtel een recreatieloop/teutenbosloop werd georganiseerd. Jelle, Jean en ik vertrokken al om 9u15 voor een opwarmertje van 45 minuten. Om 10u15 werd dan vervolgens de start gegeven van de 12km bosloop en ondertussen was ook Tim komen aansluiten. Van bij de start vertrokken we met ons drieën voor het vlottere gedeelte van onze duurtraining. Jean volgde in het begin goed ons tempo maar liep dan op een vierde plaats solo tot aan de finish. Er werd door de organisatie een mooi gevarieerd parcours uitgezet van drie kilometer, vier rondjes dus. Een stukje over de piste en voetbalvelden dat afgewisseld werd met finse piste en wat mooie zandheuveltjes in de Hechtelse duinen. Elke natuurlijke hindernis was trouwens heel duidelijk gemarkeerd, alsook de kilometeraanduiding. Het liep soepel en er kon wat gezeverd, gespeeld en gelachen worden onderweg. Een zeer geslaagde training zoals je het in je eentje niet rap zal kunnen doen! Aan de aankomst kreeg elke deelnemer een lekkere tas tomatensoep die zeer goed smaakte
op deze koude winterdag, van een goede organisatie gesproken!  

 

 

Zondag 29 Januari 2012: Kampioenschap van vlaanderen indoor (Gent)

Na een winterseizoen dat voor mij nog altijd niet op gang komt, zowel op training als op wedstrijd, trok ik vandaag naar Gent. Op papier stond ik als torenhoge favoriet en ik ging mijn kansen voluit gaan verdedigen. Van bij de start nam ik het heft in handen en probeerde het tempo hoog te houden. Tot mijn eigen verbazing kon ik een aardig tempo ontwikkelen maar toen de eerste versnelling kwam na 1200 meter, voelde ik het trainingstekort en moest al direct passen. Op de laatste 30 meter ging ook de derde plaats vliegen en bleef ik met lege handen achter. Met 4’04”30 van vandaag kan ik misschien wel tevreden zijn zonder
kwaliteitstrainingen, maar er blijft toch een wrang gevoel. Mijn seizoen geraakt maar niet op gang, ik hoop alleen dat de trainingen eindelijk eens terug vlotter gaan verlopen en ik terug een paar wedstrijden op niveau kan presteren.

 

 

zondag 22 januari 2012:Wedstrijd Kerkrade  (Tim Stessens)

Zondag morgen had ik een goed gevoel. Ik had geen idee wat voor wedstrijd ik mocht verwachten maar als er sterke tegenstand was zou ik lopen totdat ik erbij moest overgeven. Eenmaal in Kerkrade aangekomen bleek het parcours toch iets zwaarder dan gedacht. Het was wel een serieuze klim en ook de losse zandstukken leken niks voor mij. Dan de start, de speaker sprak van Nederlandse en andere topatleten maar daar leek het niet op. Die atleten waren van plan om een aantal rondes te joggen, denk ik, want toen ik de leiding nam, kreeg ik direct een aantal meters voorsprong. Dus besloot ik maar op mijn eigen tempo verder te lopen. Na een tweetal kilometer schoot de rest van het veld in actie. Zo liep ik na de eerste zware beklimming op de 9de plaats. Dit moest ik proberen vol te houden want een top 10 zou toch heel mooi zijn in dit gezelschap. Er waren stukken bij waar ik moest lossen en op andere stukken kon ik de gaten weer toelopen. Naarmate dat de cross vorderde moest ik onderweg steeds minder gaten laten vallen. Ook tijdens de laatse ronde kon ik mijn plek vasthouden toen ik de berg boven kwam. Hier leek het er even op dat mijn figuurlijke uitspraak van deze morgen werkelijkheid zou worden. Ik voelde dat ik even moest slikken. Maar de finish was in zicht en ik heb mij nog gegeven zoveel als ik kon. Zo ben ik nog twee plaatsen kunnen opschuiven en ben ik als zevende geeïndigd. Ik was heel erg tevreden, naar mijn gevoel heb ik deze winter nog niet zo’n goede cross gelopen dan vandaag. Ik hoop dat ik mijn conditie nu kan vasthouden voor de komende wedstrijden die toch wel belangrijk zijn.

 

Zondag 22 jan 2012:Abdijcross kerkrade (verslag Hendrikx Jeroen)

Na mijn opgave van vorig weekend in Alken stonden er deze week heel wat onderzoeken ( manueel therapeut, kinesist, dienst radiologie, huisarts,...) op het programma. Groot was dan ook mijn blijdschap dat we donderdag de oorzaak van mijn probleem ( verdraaid bekken ) gevonden hadden. Ik zal nog wel een aantal keren langs moeten bij de osteopaat, maar deze man is een specialist in zijn vak en ik ben er zeker van dat hij me verder kan helpen! Na één behandeling deze week zijn de problemen uiteraard nog niet volledig achter de rug, maar toch merkte ik gisteren in Kerkrade al duidelijk vooruitgang. Hilde en ik waren de enige van de groep die deze cross al eens hadden gelopen, omdat deze vroeger nog deel uitmaakte van het LCC. Wij wisten dus al op voorhand dat we deze wedstrijd niet mochten onderschatten. Het parcours was nog ongeveer hetzelfde: steile afdaling met 180° graden bocht beneden, daarna vlak rond de vijver om dan nog steiler terug omhoog te gaan. Boven was het een afwisseling van modder- en aangelegde zandstroken, een super gevarieerd parcours dus en ik durf zelfs zeggen dat dit de mooiste cross is die ik ooit gelopen heb. Ik had me voorgenomen om rustig te starten en gedurende de race nog wat op te schuiven. Dit lukte me dan ook vrij aardig en de krampen bleven langer uit dan vorige week. Ik kwam in een groepje van vier terecht en in de laatste ronde bleven we nog met twee over. Na de laatste beklimming trok ik nog eens goed door en toen moest ook deze laatste man lossen. Dit voelde goed aan en het was plezant, ik heb me eindelijk terug kunnen amuseren tijdens een wedstrijd. Aan de finish had ik dan ook nog wat teveel krachten over naar mijn goesting, maar het belangrijkste wat vandaag telde was dat mijn been en rug terug beter aanvoelden. 100% OK was het nog niet, maar het ging en ik kon dus terug op souplesse een mooi tempo lopen.
Nu nog twee weken goed laten behandelen en dan ben ik zeker en vast klaar voor het PK en Schoorl!  

 

Zondag 22 jan 2012: Kerkrade Veldloop (Verslag Jean Tempels)

Onder een grauwe hemel met koude windvlagen sta ik aan de start van de Abdijcross in Kerkrade. Even voordien heb ik een tactisch plan met Cindy doorgenomen. Toen ik haar vertelde wie er aan de start stond antwoordde ze me "gewoon volgen". 2 pisterondes na de start, Een kopgroepje met Simon Vroemen, Europees recordhouder 3000m steeple Theo Vandenabeele, meermaals winnaar van deze cross, Armand Vandersmissen, Duathlonkampioen en Jean Tempels, Frietkampioen.
1 grote ronde verder; de speaker roept hier de te snel gestarte Jean Tempels. Ik bevind me dan op de 15 de plaats. Ik loop de steile afdaling tegemoet. Rik schreeuwt voluit zoals op de Teut. Beneden 180 graden draaien, een vlak gedeelte rond de vijver en weer steil omhoog. Weer staat Rik hier om me te zeggen dat ik
kleine passen en een hoge frequentie moet houden. Boven volgen nog enkele lussen over gras en zand alvorens weer de piste op te draaien. Onze vrouwelijke supporters en Sylvain roepen dat het goed is. Nog een ronde, er zit een groepje van 6 op mijn hielen maar ik probeer ontspannen de voorsprong te behouden. Ik zal aan het eind zelfs een plaatsje winnen en als 14de finisshen. Een hele verbetering met een weekje geleden.

 

Zondag 22 jan 2012:abbdijcross kerkrade, 7300m (verslag hilde kippers)

'Loei Loei Loei zwaar' riep de reporter nog ter plaatse voor de start! Dat het zwaar ging zijn had ik al ondervonden bij de opwarming.. 1 zware helling, die niet te onderschatten was. 3 keer moest ik deze trotseren, 3 keer op de tanden bijten. Dit was niet alleen loei zwaar, dit was moordend!! Die berg bleef héél de ronde in je benen zitten (en't waren grote rondes!) en was het niet bergop dan was het los zand, en wast geen los zand dan was het wind wind wind! Eens terug afgedaald draaide het weer soepel, terug een lekker tempo.. en daar was ie dan weer.. Kheb eigen tempo gezocht van in t'begin, en al zwoegend kunnen houden tot einde,
waar ik nog eentje in de spurt goed afgetroefd heb! Nè, ben content. nu beentjes omhoog want de volgende trainingen komen er alweer aan.. En niet vergeten: deze cross is de helft verder is dan de gewoonlijke afstand.  


 

 

Zondag 15 jan 2012: LCC Alken (Verslag Jelle Bertels)

Zondag was het dan eindelijk zo ver. Mijn eerste cross van het seizoen stond op het programma en tevens eerste wedstrijd na de stage in Egypte. Ik ging er naar toe om te trainen, want zei Rik: na de wedstrijd loop je nog maar een goeie 10km extra om kilometers te maken met het oog op Schoorl waar ik normaal zal deelnemen aan de 30km. Zoals gewoonlijk liet ik Rik in volle spanning voor de wedstrijd door nog maar eens kort voor de start aan te komen. Rap even opwarmen, spikes aangetrokken en dan de eerste meters met mijn spikes lopen;

Het startschot ging! Ik probeerde mee te starten van voor, maar mijn start is nu eenmaal nog niet snel genoeg en een groepje van 4 a 5 man vertrok waaronder Jeroen en Geert. Na bocht één kwam ik al gauw terug op het groepje, maar het tempo was stevig en Jeroen en Geert liepen een 5 meter voor me uit. Rik riep dat ik dichter moest komen en me niet mocht laten hangen. Al gauw bleek dat Geert nog niet helemaal ok was na zijn ziekte. En hij liet het tempo zakken tot bij Ruben Theys! Hier heeft hij de hele wedstrijd bij gehangen. Jeroen ging hard, maar ik kon nog blijven hangen. Maar ook hij kampte na ronde 2 met problemen en liet zich helemaal zakken om uiteindelijk op te geven. Gelukkig hadden we al een gat geslagen op Geert en Ruben Theys. Zo kon ik vrij gemakkelijk als eerste over de meet gaan en Geert tweede. Ik liep daarna zoals gezegd nog tot zepperen om vandaar door naar huis te gaan;
Een geslaagde eerste cross is de conclusie

 

Zondag 15 jan 2012: LCC Alken (Verslag Geert Maes)

Na onze stage op het zon overgoten egypte, stond voor mij lcc Alken aangstipt in de agenda. Weliswaar ben ik niet zonder slag of stoot aan het jaar 2012 van start gegaan. Vol verwachting, de zinnen volledig geconcentreerd op onze stage begon ik eraan, maar ook mij overkomt waar elke sporter mee te maken krijgt "blessure", aan de linkerbil. Teleurgesteld, jazeker. But it wasn't the end of the world!!! Rusten en terug herstellen, fitness!!!
Back @ home, ohjee heb de wc vaker gezien dan me lief is.

Met een energieniveau van 70%, enkele kiné behandelingen aan de start van de 6de lcc te Alken. In het achterhoofd en een uitgemaakte zaak voor mij deelnemen is belangrijker vandaag dan winnen. Rustig startend, verliep ronde 1 goed, maar plots bij het ingaan van ronde 2 een pijnscheut in jawel de linkerbil. Direct wat trager lopen wat goed verliep. Op deze manier van plaats 1 naar plaats 3 met Jelle en Jeroen aan de leiding. Halfweg ronde 3 kon ik aansluiten bij Jeroen, maar bij hem verliep het niet echt soepel "mechanische storing". Met Ruben Geys, lommelse triatleet, in het zog en welke aansluiting vond bij mij draaide we ronde na
ronde onder de schoenen door. Een directe krachtige versnelling om weg te lopen zat er voormij niet in. Dus werd het heel rustig, het tempo proberen op te
drijven in de mate van het mogelijke. Gelukkig kende dit een goede afloop en kon ik zo als 2de over streep lopen. Met een gemengd gevoel na huis, liever
2de zonder pijn dan met pijn. Positif thinking!!! Pijn is fijn!!!  

 

Zondag 15 jan 2011: Cross Alken (Verslag Jean Tempels)

De aandachtige toeschouwer in Alken zag gisteren bruin gebrande en modieus geklede atleet op de eerste rij staan bij de Masters . Hij leek wel een kanshebber voor de overwinning in het modderige Alken...
Mooie verhaaltjes duren echter nooit lang...
Na enkele meters verhuist hij naar het grijze middenveld. Pech voor diegene die nog achter hem zitten want in iedere bocht staat hij bijna stil en bij de eerste oversteek van het beekje vliegt hij sierlijk overkop en beland als extra hindernis op het smalle brugje . Met kapotte knieën en vuile kleren zet hij de achtervolging in. Vele aanmoedigingen langst de kant zorgen dat hij nu nog slechts enkele plaatsen per ronde verliest. Aan de finish is hij zichtbaar opgelucht dat hij het gehaald heeft. Na even uithijgen is het duidelijk, er zijn nog andere diciplines in de loopsport
opm Coach Rik: "Hopelijk kiest hij niet voor de steeple. Dat hij zich maar blijft concentreren op de straat" 

 

Zondag 15 Januari 2012: cross Alken (Verslag Jeroen Hendrikx)

Zoals sommigen onder jullie waarschijnlijk al wel weten heb ik al een tijdje last van mijn (onder)rug. Er zijn een aantal onderzoeken (waaronder steunzolen, beenlengteverschil en dergelijke) lopende, maar jammer genoeg is de oorzaak van dit probleem niet op 123 te vinden. Het grootste gevolg van dit probleem is dat de spieren in mijn rechterbeen verstijven en later zelfs gevoelloos worden. Lopen op een degelijk niveau is echter niet zo simpel als je maar over één goed been kunt beschikken heb ik (al een paar keer) gemerkt! ;-) Omdat de conditie wel OK is en er de komende maand wat belangrijke wedstrijden op het programma staan, wilde ik vandaag in Alken wat wedstrijdritme opdoen. Na een goede start samen met Jelle en Geert dacht ik dat het een leuke wedstrijd zou worden, maar niets was minder waar. In de tweede ronde begon de miserie weer! Omdat ik het niet zag zitten deze wedstrijd uit te lopen op één been gaf ik er jammer genoeg de brui aan. Opgeven is iets wat je als atleet natuurlijk nooit graag doet, maar op deze manier kan het echt niet verder! Ik voel wél dat de conditie echt goed is na de stage. Ik snak gewoon naar het moment wanneer ik nog eens zonder ongemakken kan meestrijden voor de overwinning. Nu maar weer verder op zoek naar een "wonderdokter" die me kan helpen dit probleem op te lossen en dan kan ik mijn vormpeil pas echt tonen! Waaaauw, wat kijk ik uit naar dat moment!

 

Zaterdag 14 januari 2012: Wedstrijd Lauzanne (Verslag Tim Stessens)

Dit weekend stond er een buitenlandse wedstrijd van het leger op het programma. Vrijdagochtend heel vroeg vertrokken met de trein naar Brussel-Zuid en vandaaruit de TGV naar Lauzanne. Het eerste wat me daar opviel was dat het toch wel koud was. (Zeker als je de temperaturen van onze stage in Egypte nog niet vergeten bent). Zaterdag was het dan zover. We moesten 8 rondjes van 900m lopen met heel veel draaien en keren. Dit is zo al niet in mijn voordeel omdat ik groot ben. Ook maakte ik mij nog wat zorgen om mijn rug, die de hele week vast gezeten heeft. Dankzij de goede zorgen van mijn kinesist en dan ook nog eens de legerkinesist zat hij wel los. Maar ze zeggen soms rug losmaken, is zware benen. Die zware benen dat heb ik geweten. De eerste twee rondjes draaide voor geen meter. Daarna kwam mijne diesel opgang. Maar toch bleef het slechte gevoel in mijn benen zitten. Ik heb dit vorig jaar de week na de stage ook meegemaakt op dezelfde wedstrijd, toen heb ik mij geforceerd en een scheurtje opgelopen. Dit jaar heb ik iets voorzichtiger gelopen om geen blessures op de doen, die trainingsarbeid zit nog in de benen en bij de volgende wedstrijden zal het alleen maar beter gaan. Ik eindigde ergens vooraan in de 20 ste. Niet echt tevreden maar ook realistisch dat het nu niet beter kon. Ik was tweede Belg en met onze mannenploeg behaalde we toch nog knap de derde plaats in dit internationale gzelschap.

Stageweek in Marsa Alam: Genieten van de eerste tot de laatste dag

Oudejaarsavond hadden we bij Tim thuis afgesproken. Van hieruit trokken we net het nieuwe jaar begonnen (0u15) met het voltallige team naar Schiphol voor een week stage in Marsa Alam (Egypte). Om 5u ’s morgens stegen we op en tegen 13ustonden we op Egyptische bodem. Eenmaal aan het hotel aangekomen en ingechecked begonnen we aan onze eerste verkennende duurloop. Een resort in het midden van de Egyptische woestijn waar we overal vrij mochten rondlopen, we hadden het getroffen. Trainingsparkoers vinden was dus geen probleem.

Elke morgen om 07u30 deden we een duurloop van ongeveer 1u voor we naar het ontbijt trokken. Elke namiddag volgde dan een zware training op de woensdag na. Toen stond er maar 1 training, nl een lange duurloop op het programma. Iedereen had er zin in en tijdens de eerste interval, 200-den in de losse zand, gingen we allemaal voluit. Iedereen legde er duchtig de pees op, ze dreven elkaar tot het uiterste. Geert verstapte zich jammer genoeg in de voorlaatste 200 met een blessure tot gevolg. De dagen die volgde vulde hij met fitnessen en wat rustig loslopen. Op het einde van de stage ging het gelukkig beter vergezelde hij terug de groep. Ook tijdens de volgende intervaltrainingen was het duidelijk dat de mannen er zin in hadden. Er werd geknald. Dinsdag was een moeilijke dag voor Ruben. Zijn spieren deden pijn, krampen lagen op de loer. Maar Ruben zette door. Na de zeer rustige lange duurloop op woensdag stond iedereen terug scherp. Zo
ook Ruben, krampen waren verleden tijd. Tijdens de 10x1min snel – 1min rustig bepaalde hij het tempo. Op vrijdag volgde er nog de 1500-den met Dave en Tim in een hoofdrol. Die dag had Jeroen net als Hilde het moeilijk. De maag speelde wat op. Het andere, Egyptische eten, liet zich voelen.

Tussen de trainingen door werd er gelachen, plezier gemaakt. De groepssfeer was uitstekend. Er werden geregeld steken uitgedeeld, het was een leuke bende. Ook was er tijd voor wat ontspanning. Er werd gesnorkeld, sommige gingen duiken, uitstap met de boot, winkelen en natuurlijk zonnen. Op donderdag gingen we met 10 man met de Quad rijden. In Taba hadden we vorig jaar al kunnen oefenen. We maakte de gidsen dit duidelijk, we kwamen niet voor rustig wat rond te toefen, de gas moest open kunnen. Zelfs de ervaren gidsen moesten op bepaalde momenten alle zeilen bijzetten.

Na de laatste training werd iedereen met – of tegengoesting in het zwembad gegooid. Alleen Coach Rik ontsnapte dankzij de oplettendheid van zijn vrouw die hem had geinformeerd over dit ritueel. Na ons laatste avondmaal mochten de teugels los. De mannen hadden hard getraint, we zouden de disco gaan bezoeken. Voordat daar de party losbarste was er eerst nog een misterverkiezing. Vorig jaar waren Jeroen en Ruben Chineese vrijwilliger, vandaag Geert en Jelle. Deze 2 overklaste de rest. Zo was er het Michael Jackson dansje van Jelle met zijn moonwalk move dat hoog scoorde maar het hoogtepunt van de avond was toch toen iedereen zijn spieren moest tonen op het podium. Iedereen deed zijn T-shirt uit en deed er wat oefeningen maar Geert had zich hier op voorbereid, hij had van Jeroen het Boratkostuum geleend. Geert won dan ook met voorsprong de verkiezing. Deze overwinning werd in de disco tot in de vroege uurtjes gevierd wat voor een rustige terugvlucht zorgde van een buitengewoon superstage.
Iedereen kijkt reeds uit naar de volgende stage maar eerst gaan we onze conditie proberen te tonen op de vele wedstrijden die volgen.

 
Printervriendelijke versieVerstuur naar een vriendPDF versie