Nieuws | Rik Ceulemans

22 April 2012 Brandweerloop Lommel (Verslag Hendrikx Jeroen)

Deze morgen vertrok ik al heel vroeg richting Antwerpen om voor Tim te gaan supporteren tijdens zijn marathon. Om 9u30 gingen de marathonlopers van start en samen met Rik heb ik de hele 42km meegefietst om Tim bij te staan en te bevoorraden.

"Mijn eerste marathon" ;-) was meteen een feit en ik heb er van genoten! Zelden heb ik iemand zo zien afzien of zelfs bijna zien sterven (cfr. de ongelukkige keniaan die meer dan 6 minuten nodig had voor zijn laatste kilometer!) Respect Tim en nog eens een dikke proficiat met uw 4e plaats!

Zondag 22 april 2012:Grensloop Lommel (Verslag Jean Tempels)

Vandaag zouden Ellen en ik de 10 mijl van Antwerpen doen maar het late uur van opstaan beslist er anders over. We bellen Geert om ons in te schrijven.
Hij moet dit blijkbaar ook nog voor Jeroen doen die in Antwerpen Tim naar een 4 de plaats hielp aanmoedigen. Ik sta met Ellen aan de start. Zij zal de 7,8 km lopen en ik de 14 km. Ik zie Geert,Jeroen en Dave van me weglopen. Na de splitsing van de 2 wedstrijden bevind ik me op een 6de plaats maar er is de veteraan Erik Gerets die van me wegloopt. Ik wilde nogtans in deze winderige omstandigheden samenwerken maar hij heeft blijkbaar andere plannen. Tot km 8 blijft hij een kleine 100 meter voor me hangen maar dan kom ik snel dichter. Op km 9 draaien we tegen de wind in en nu wil hij verder in mijn spoor. Over mijn lijk denk ik en begin fors te versnellen. Hij tracht te volgen maar zal als eerste kraken. Ik ben nu 5 de en hoef enkel nog te controleren. Met 48'44 en eerste veteraan ben ik dik tevreden. Na de wedstrijd moet ik lijdzaam toezien hoe mijn makkers die allen het podium bezetten voor mijn neus met veel smaak frieten en snacks van de concurrentie binnen spelen.

9 April 2012 Halve marathon Utrecht (Verslag Dave Maes)

Vandaag op paasmaandag stond mijn eerste halve marathon op mij te wachten. Na het bekijken van het weerbericht konden we al snel opmaken dat het geen snelle wedstrijd ging worden door de aanwezigheid van regen en wind tot 50km/u. Bij aankomst aan het hotel was het al goed aan het regenen. Om half 12 werden met een busje naar de start/aankomst gebracht, de sfeer zat er al goed in. Na het afhalen van onze startnummers konden we nog even rusten en kijken naar de marathon. Een uurtje voor de start begonnen de zenuwen toch wat op te spelen en besloten om wat te gaan loslopen. Tegen kwart voor 2 gingen we naar buiten, waar er nog altijd regen viel, om wat versnellingen te maken in het startvak. Ook hier bleef onze aanwezigheid niet onopgemerkt. De speakers riepen onze namen af en we werden duidelijk bij de favorieten gerekend. Om stipt 2uur werd het startschot gegeven. Tal van atleten waaronder Tim, Jeroen, Jelle, en Geert namen een snelle start. Omdat het voor mij de eerste keer was startte ik wat rustiger. 3’30’’ per kilometer was de opzet en met de eerste kilometer 3’29’’ leek dat aardig te lukken. Één voor één kon ik atleten die te snel startte terug oprapen en achter laten. De regen en wind speelde echter alleen maar in mijn nadeel. Heel de wedstrijd moest ik inhalen en kwam ik alleen op de zware stukken wind op kop. Na 18km was het beste gevoel eraf maar tijden bleven hetzelfde. Rik stond opeens achter een bocht en moedigde me aan om nog een laatste keer jacht te maken op mijn voorganger. Ik laadde mezelf nog een laatste keer op en in de laatste kilometers kreeg ik hem definitief in het vizier. In de laatste 500meter kon ik de laatste meters dichten en met mijn laatste krachten kon er ook nog een klein sprintje vanaf. Hierdoor eindigde ik op een 10de plaats met een tijd van 1h14’27’’.

Geheel tevreden kan ik terugblikken op een meer dan geslaagde eerste halve marathon. Laat de zomer maar komen!!

Krantenartikels naar aanleiding van onze tour door Limburg

Lopen voor het Zuiden - Tour langs 44 Limburgse gemeentes

25 maart 2012: Zandvoort circuit run

Na de wedstrijd in Schoorl stond er ook dit jaar weer de wedstrijd van zandvoort op het programma. Deze morgen kwamen we al vroeg samen bij Tim zijn thuis om van hieruit in groep te kunnen vertrekken. Na het bewonderen van onze nieuwe PUNK RUNNING atlete Nienke konden we vol goede moed vertrekken richting de Nederlandse kust. Na alweer een fantastische ontvangst van de plaatselijke organisatie kregen we onze eigen startbow toegewezen. Hier konden we ons rustig voorbereiden op de wedstrijd. Na wat gezamenlijk los te lopen waren we helemaal klaar voor de strijd. Bij de start was het weer zoals elk jaar drummen om een goede plaats vooraan te krijgen. De smalle startstrook maakte dit alleen nog maar moeilijker. Om stipt 13.00u werd de start gegeven, wonder bij wonder nam Jelle een blitsstart. De rest van het peloton volgde op kleine afstand. Na een kleine 500m werd het kaf van het koren gescheiden. 2 Kenianen namen de kop over en liepen vlot weg van de groep. Vervolgens zocht iedereen zijn eigen tempo om zo een goede plaats in het deelnemersveld te verkrijgen. Vanaf dat moment was het ieder voor zich, beuken tegen de wind, op het lastige zand en de talrijke aanwezige heuvels. Na een39tal minuten kwam deeerste PUNK RUNNING atleet over de streep. Tim werd 13de, Jeroen 14de, Jelle strandde op een 16de pl, Geert op een 19de plaats en Dave liep als 23ste binnen. Na een koude douche keerde we huiswaarts en gingen we nog samen spaghetti eten om de badminton van Lommel te steunen.

Krantenartikels

Nieuwe atleet

verslag van nieuwe atleet punk running.
De atleet heeft een serieuze uithouding, lange benen en een goede uitstraling.
Tevens beschikt ze over grote longinhoud zoals een marathon loper en zit steviger ineen dan sommige van de ploeg.
Met haar 53cm is het al een grote meid, dit heeft als pluspunt ze versnellingen snel opmerkten kan reageren.
Alleen er is een groot nadeel, ze heeft een trekje van een collega van het team (hihi...) Ze kwam een week te laat
Sportieve groeten

Nienke

Zondag 26 feb 2012: Cross lanaken (Verslag Hilde Kippers)

Vandaag heb ik mijn seizoen in schoonheid afgesloten. De laatste weken draaide het op training al zo goed dus als laatste cross wou ik mij toch eens meten met de tegenstand.. ik voelde mij er klaar voor. En die concurrentie was er! Al de goei waren daar.. anders zou ik vloeken maar vandaag nie. Het ging een mooie wedstrijd worden, met 2 aan 2 aan elkaar gewaagde duels. Ik heb dan toch ne keer naar de coach geluisterd en
durven gaan van in't begin. Het was ook een 'korte' cross, weinig bochten dus veel stukken om goed door te peren. Dus er was geen sprake van inhouden, nie nadenken en gewoon vlammen want voor ge't weet was't alweer gedaan.

Het werd een spannende wedstrijd, vechten tegen elkaar op, zeer mooi voor de supporters (mercikes)..

En ik heb gedurfd en gevochten, en 't gat is nog nooit zo klein geweest..

Nog effe trainen..

Zondag 26 februari 2012: Midwinterjogging (Verslag Jeroen Hendrikx)

Tim en ik hadden vandaag een lange tempoduurloop voor de (halve) marathon op het programma staan. Ik wil vooral mijn tweede deel van de halve marathon wat
bijschaven en Tim moet veel kilometers maken voor de marathon, daarom spraken we al om af om 13u in Kiewit. Na een duurloop van een klein uurtje (+/-12 km) namen we om 14u30 deel aan de 10 kilometer wedstrijd. Het parcours was zeer gevarieerd en af en toe onverhard rondom het domein van Bokrijk.

We hadden beiden duidelijk nog voldoende energie over om de wedstrijd van in het begin hard te maken. Nadat we enkele snelle starters hadden laten uitrazen, nam Tim het tempo over en ik volgde in zijn spoor. Na 4 kilometer hebben we even wat gas terug genomen, want we hadden genoeg voorsprong op onze eerste achtervolger. Daarna liepen we zij aan zij de wedstrijd verder uit om na 32min.30sec. samen over de finish te lopen. Na een kwartiertje uitlopen en een totaal van bijna 25 kilometer kunnen we spreken van een zeer leuke en geslaagde training!

test

Zo 12 feb 2012: SCHOORL 10km (Verslag Hilde Kippers)

We zaten al van zaterdag in een mooi hotel, vlak bij de start gelegen. Vol met al de goei atleten, en ik. Maar 'k moet wel zeggen dat we als team opvielen. Allemaal in dezelfde outfit met de
sponsers er op en natuurlijk ons punk-manneke. Nu tussen al die goei atleten voelde ik mij wel nie op mijn gemak, en zeker die drukte niet. Eens op de kamer (met mijn persoonlijke hazen ruben en dave) was't al veel beter, effe rust. En het grote verschil was ook dat ik géén zenuwen had! NIKS!
Onze mannen hadden ondertussen al schitterend gepresenteerd zowel op de 21km als op de 30km. Echt knap! Dus voor het team was't al geslaagd, nu just ik nog op de 10km. Samen met mijn buddy Ruben, die mij heel goed gesteund heeft! Zeker toen ik nog maar halverwege aan't plakkaatje van de 5km kwam.. OOEEEH wa ne klop! Maar volgens ruben zat er nog altijd geen verval op, en inderdaad ik begon ze stuk per stuk op te rapen. Tot ik opeens een hollander hoorde roepen 'Zeer goed, dit is voor een lage 39' te lopen!' Nu ik ging voor onder die 39 min.. dus er zat maar 1 ding op: vlammen al wat ik had! Dus die laatste 2 km werd een lange eindsprint tegen de klok in. Met Ruben als konijn die mij moed bleef inspreken.
En zo nog 2 dames gepakt en mijn persoonlijke besttijd neergezet op 38'30 (met glooiend parcour). Plus mijn laatste 5km was een stuk rapper dan mijn eerste.. merci Ruben.
Met een zalig gevoel vertrok ons team terug naar huis.

Zondag 5 feb 2012: Limburgs kampioenschap St-Truiden (Verslag Hilde Kippers)

Voor de wedstrijd aan het tellen en denken, dju die derde plek.. en er waren toch een paar namen die volgens mij konden vechten voor het podium. Want op een
kampioenschap ist toch het podium dat telt. Nu dat ik deze winter een pak minder crossen gedaan heb, had ik geen idee hoe de concurrentie zat. Dus goed gestart en zo lang mogelijk proberen aan te haken bij de kopgroep. Tot mijn verbazing bleef ik langer plakken dan ik dacht. Ik voelde ook dat het goed ronddraaide, de trainingen beginnen zijn eerste vruchtjes af te werpen. En het gat achter mij werd groter en groter. Dus die 3de plek kon ik op mijn naam schrijven!
Yes, de eerste van de punkers was binnen.. Ook dikke proficiat aan alle punkers! knap gedaan..
mooie dag

Zondag 5 feb 2012: Limburgs kampioenschap St-truiden (Verslag Jean Tempels

Na enkele weken hard trainen mocht ik deze week gas terug nemen. Het was ook echt nodig, want de maandag en dinsdag training stopte ik vroeger dan
voorzien. Woensdag en vrijdag kreeg ik rust. Enkel op donderdag wilde ik Hilde niet in de steek laten en deden we een mooie training in een zonnig sneeuwlandschap op de Teut. Ik merkte dat ze in vorm begint te komen. Ze traint nu sinds enkele weken onder Rik aan een ritme van 6 ipv 4 trainingen per week en dat begint zijn vruchten af te werpen. Zondag was dan gelukkig de dag dat het beter met me ging. Ook omdat dit een kampioenschap is wil ik goed presteren. Mijn start is redelijk; Cindy roept me na 1 ronde (van 4) toe dat ik derde ben in mijn categorie. Goed, hiervoor ben ik gekomen... Er zit echter nog een atleet 40-45 in mijn spoor. Eerst wil ik echter nog wat meer voorsprong op de achtervolgende groep. Bij het ingaan van ronde 3 bestaat ons groepje uit 2 juniors die voor plaats 4 strijden, de eerste 50 plusser die net is komen aansluiten en mijn concurrent van ADD. Ik ken hem niet maar wil er graag van af. Versnellingen zijn niet mijn ding, maar ik loop gedurende enkele honderden meters aan een hoger tempo. Dave, die stilaan terug aan het trainen is steekt al zijn energie in het aanmoedigen.
(Goed Jean, het is voor het podium hé). Ik neem enkele meters, maar bij het ingaan van de laatste ronde ben ik ze weer kwijt. Ik begin verzuurd te geraken, maar wil het toch nog eens proberen. Het zijn slecht enkele decimeters dat ik win, maar omdat het honderden meters duurt eerdat de man weer aansluit weet ik dat ook hij het moeilijk heeft. Even later roept Tim zijn pa dat ik nu moet gaan en met mijn laatste krachten doe ik dat ook. Dankzij enkele gedubbelde atleten waar ik nog net voor de bocht voorbij kan krijg ik weer 2 meter cadeau. Op 500 meter van de finish zit die ADD'er weer op mijn hielen. Hopelijk komt hij nu voorbij, want ik wil die laatste meters niet meer afzien. Ik vertraag, maar hij komt niet voorbij. Rik staat bij het laatste brugje, ik mag hem toch niet teleurstellen. Het zijn nu enkel nog wat opeenvolging van bochten en om mij te kloppen zal mijn concurrent rondom moeten komen. Het zal hem niet meer lukken. Ik blijft 5 minuten
uithijgen na de finish. Rik klopt op mijn rug en zegt dat ik heel goed gelopen heb, maar er was blijkbaar een atleet zonder nummer op de derde plaats.

Ruben Kenis Sportman van het jaar in Kortessem

Vorig jaar was Ruben reeds geselecteerd voor sportman van het jaar. Toen greep hij net naast de hoofdprijs maar dit jaar was de hoofdprijs meer dan oververdiend voor Ruben na een schitterend zomerseizoen.

Zondag 15 Januari 2012: cross Alken (Verslag Jeroen Hendrikx)

Zoals sommigen onder jullie waarschijnlijk al wel weten heb ik al een tijdje last van mijn (onder)rug. Er zijn een aantal onderzoeken (waaronder steunzolen, beenlengteverschil en dergelijke) lopende, maar jammer genoeg is de oorzaak van dit probleem niet op 123 te vinden. Het grootste gevolg van dit probleem is dat de spieren in mijn rechterbeen verstijven en later zelfs gevoelloos worden. Lopen op een degelijk niveau is echter niet zo simpel als je maar over één goed been kunt beschikken heb ik (al een paar keer) gemerkt! ;-) Omdat de conditie wel OK is en er de komende maand wat belangrijke wedstrijden op het programma staan, wilde ik vandaag in Alken wat wedstrijdritme opdoen. Na een goede start samen met Jelle en Geert dacht ik dat het een leuke wedstrijd zou worden, maar niets was minder waar. In de tweede ronde begon de miserie weer! Omdat ik het niet zag zitten deze wedstrijd uit te lopen op één been gaf ik er jammer genoeg de brui aan. Opgeven is iets wat je als atleet natuurlijk nooit graag doet, maar op deze manier kan het echt niet verder! Ik voel wél dat de conditie echt goed is na de stage. Ik snak gewoon naar het moment wanneer ik nog eens zonder ongemakken kan meestrijden voor de overwinning. Nu maar weer verder op zoek naar een "wonderdokter" die me kan helpen dit probleem op te lossen en dan kan ik mijn vormpeil pas echt tonen! Waaaauw, wat kijk ik uit naar dat moment!

Oudejaarsavond hadden we bij Tim thuis afgesproken. Van hieruit trokken we net het nieuwe jaar begonnen (0u15) met het voltallige team naar Schiphol voor een week stage in Marsa Alam (Egypte). Om 5u ’s morgens stegen we op en tegen 13ustonden we op Egyptische bodem. Eenmaal aan het hotel aangekomen en ingechecked begonnen we aan onze eerste verkennende duurloop. Een resort in het midden van de Egyptische woestijn waar we overal vrij mochten rondlopen, we hadden het getroffen. Trainingsparkoers vinden was dus geen probleem.

Elke morgen om 07u30 deden we een duurloop van ongeveer 1u voor we naar het ontbijt trokken. Elke namiddag volgde dan een zware training op de woensdag na. Toen stond er maar 1 training, nl een lange duurloop op het programma. Iedereen had er zin in en tijdens de eerste interval, 200-den in de losse zand, gingen we allemaal voluit. Iedereen legde er duchtig de pees op, ze dreven elkaar tot het uiterste. Geert verstapte zich jammer genoeg in de voorlaatste 200 met een blessure tot gevolg. De dagen die volgde vulde hij met fitnessen en wat rustig loslopen. Op het einde van de stage ging het gelukkig beter vergezelde hij terug de groep. Ook tijdens de volgende intervaltrainingen was het duidelijk dat de mannen er zin in hadden. Er werd geknald. Dinsdag was een moeilijke dag voor Ruben. Zijn spieren deden pijn, krampen lagen op de loer. Maar Ruben zette door. Na de zeer rustige lange duurloop op woensdag stond iedereen terug scherp. Zo
ook Ruben, krampen waren verleden tijd. Tijdens de 10x1min snel – 1min rustig bepaalde hij het tempo. Op vrijdag volgde er nog de 1500-den met Dave en Tim in een hoofdrol. Die dag had Jeroen net als Hilde het moeilijk. De maag speelde wat op. Het andere, Egyptische eten, liet zich voelen.

Tussen de trainingen door werd er gelachen, plezier gemaakt. De groepssfeer was uitstekend. Er werden geregeld steken uitgedeeld, het was een leuke bende. Ook was er tijd voor wat ontspanning. Er werd gesnorkeld, sommige gingen duiken, uitstap met de boot, winkelen en natuurlijk zonnen. Op donderdag gingen we met 10 man met de Quad rijden. In Taba hadden we vorig jaar al kunnen oefenen. We maakte de gidsen dit duidelijk, we kwamen niet voor rustig wat rond te toefen, de gas moest open kunnen. Zelfs de ervaren gidsen moesten op bepaalde momenten alle zeilen bijzetten.

Na de laatste training werd iedereen met – of tegengoesting in het zwembad gegooid. Alleen Coach Rik ontsnapte dankzij de oplettendheid van zijn vrouw die hem had geinformeerd over dit ritueel. Na ons laatste avondmaal mochten de teugels los. De mannen hadden hard getraint, we zouden de disco gaan bezoeken. Voordat daar de party losbarste was er eerst nog een misterverkiezing. Vorig jaar waren Jeroen en Ruben Chineese vrijwilliger, vandaag Geert en Jelle. Deze 2 overklaste de rest. Zo was er het Michael Jackson dansje van Jelle met zijn moonwalk move dat hoog scoorde maar het hoogtepunt van de avond was toch toen iedereen zijn spieren moest tonen op het podium. Iedereen deed zijn T-shirt uit en deed er wat oefeningen maar Geert had zich hier op voorbereid, hij had van Jeroen het Boratkostuum geleend. Geert won dan ook met voorsprong de verkiezing. Deze overwinning werd in de disco tot in de vroege uurtjes gevierd wat voor een rustige terugvlucht zorgde van een buitengewoon superstage.
Iedereen kijkt reeds uit naar de volgende stage maar eerst gaan we onze conditie proberen te tonen op de vele wedstrijden die volgen.